Odniesienie do Awoda zara 1:3
וְאֵלּוּ אֵידֵיהֶן שֶׁל גּוֹיִם, קָלֶנְדָּא, וּסְטַרְנוּרָא, וּקְרָטֵסִים, וְיוֹם גְּנֻסְיָא שֶׁל מְלָכִים, וְיוֹם הַלֵּידָה, וְיוֹם הַמִּיתָה, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, כָּל מִיתָה שֶׁיֶּשׁ בָּהּ שְׂרֵפָה, יֶשׁ בָּהּ עֲבוֹדָה זָרָה. וְשֶׁאֵין בָּהּ שְׂרֵפָה, אֵין בָּה עֲבוֹדָה זָרָה. יוֹם תִּגְלַחַת זְקָנוֹ וּבְלוֹרִיתוֹ, יוֹם שֶׁעָלָה בוֹ מִן הַיָּם, וְיוֹם שֶׁיָּצָא בוֹ מִבֵּית הָאֲסוּרִים, וְגוֹי שֶׁעָשָׂה מִשְׁתֶּה לִבְנוֹ, אֵינוֹ אָסוּר אֶלָּא אוֹתוֹ הַיּוֹם וְאוֹתוֹ הָאִישׁ בִּלְבָד:
A oto święta narodów: kalendarze (rzymski nowy rok) [osiem dni po przesileniu Tewet (zimowym)]; Saturnalia [osiem dni przed przesileniem. Kiedy Adam zobaczył, że dni stają się coraz krótsze, pomyślał: „Biada mi! Czy to możliwe, że zgrzeszyłem, że świat powraca do (pierwotnej) pustki i pustki!”—po czym siedział przez osiem dni w poście i modlitwie. Kiedy wraz z nadejściem przesilenia Teweth zobaczył, że dni stają się coraz dłuższe, powiedział: „To był (tylko) naturalny bieg rzeczy”—po czym obchodził ośmiodniowy festiwal. W następnym roku ustanowił oba (osiem okresów jako święta). Poświęcił je niebu; oni (poganie) do bałwochwalstwa]; Kratisis [dzień poświęcenia króla, który ustanowili jako święto]; Genusia [dzień koronacji] królów; urodziny [króla]; i dzień jego śmierci. To są słowa R. Meira. A mędrcy mówią: Każda śmierć, gdzie jest palenie [tj. Gdy palą razem z nim jego rzeczy osobiste, jak to robią z królami], jest święto [tj. Ustanawiają w tym dniu święto bałwochwalstwa; i tak z roku na rok przez wszystkie dni jego syna. Wszystkie wyżej wymienione dni mają dla nich szczególne znaczenie i są zabronione (w wyżej wymienionych czynnościach) trzy dni wcześniej]; a gdzie nie ma palenia, nie ma dnia festiwalu. Ale dzień strzyżenia brody [która nie jest ustalona dla wszystkich, ale który każdy obchodzi jako dzień świąteczny] i (dzień ścięcia) swoich loków [które zostawia za sobą przez cały rok i które tnie tylko z roku na rok, robiąc święto w tym dniu] i dzień, w którym wyjdzie z morza, [który czyni dzień świętem za zbawienie] i dzień, w którym zostanie zwolniony z więzienia, i dzień, w którym Goj wyprawia ucztę dla swojego syna [- przy wszystkich tych okazjach, wyżej wymienione czynności] są zabronione, tylko w tym dniu [a nie wcześniej] i tylko dla tego człowieka (obchodzącego swoje święto) [ ponieważ mają one stosunkowo mniejsze znaczenie.]